küçük hanımın güncesi..

Annemin cep telefonuyla tanışması bundan uzuun zaman öncesine dayanıyor. akrabalarımdan ilk dayımda görmüştük cep telefonunu, bir gün telefonu çalmaya başlayınca  annem koşa koşa alıp hem dayıma uzatıyor hem şaşkınlıkla,  * Allahın işine bak yareppim,el kadar şey kimin aradığını nerden anlay da *zeki arıyor diyor.* diye heycanla bize anlatıyordu. Daha sonralardan cep telefonu yaygınlaşınca bizim evden ilk kez babamın cep telefonu olmuştu. yalnız anneme hala uzak olan telefon teknolojisi bir gün neredeyse babamla kavga etmesine sebep oluyordu.. neymiş efendim telefonun ekranında yazan Bakiye kadın ismiymiş :)  kimmiş bu kadın ? babamın telefonunda ne işi varmış.. aklıma gelen bir başka telefon macerası kız kardeşimin telefon aldıktan sonra çok mesajlaşmasıyla ilgili..  annem artık olaya o kadar uzak değildi, telefonla neler yapılabildiğini az çok biliyordu..  kendi çapında kardeşimin kimlerle bu kadar konuştuğunu araş...

bizim eivimiz öyle sıradan öğrenci evlerinden değildir efenimm :) bazen öyle yemekler pişer ki kendi evimde yememişimdir o yemeklerden o derece.. son sınıf olunca , ee malum öğrencilik hayatını mumla arayacağımız için, okul bitmeden yapmak istediğimiz ne varsa yapalım diyoruz aidoşla.. uzun zamandır aklımızda , hem kırgız hem türk mutfağından yemekleri yazacağımız yemek defteri oluşturma fikri vardı. hem üniversite yıllarımızdan ilerde bize hatıra kalacak bir defterimiz olucaktı, hem de ilerde mutfakta bize yardımcı olabilecek bişey.. uzun lafın kısası, defterimizi aldık en güzelinden en puantiyelisinden, kalemlerini bile yeni aldık o derece :) ilk yemeğimiz orta asya pilavını aida'nın mutfağından seçtik. pilavımızı yaptık, fotoladık ve tarifin üstüne çıktı alıp yapıştırdık.. ikinci yemek bizim  mutfaktan aidanın çok sevdiği mercimek çorbası olacak :) ben öğreteceğim bu sefer.. tarifler arttıkça yine fotolayıp paylaşırım belki bilmediğiniz yemekl...

Öğrencinin halleri diye şöyle geniiiş bi belgesel çekilse,belgesel izlenme oranı çığır yapardı herhalde! eğitim sistemi kafayı yemiş bi ülkede öğrencilerin de kafayı yemesi normal ki bence :( bizi ezberci eğitime zorlayanlar utansın.. bi de demiyorlar mı ezberlersen olmaz anlaman gerek :S sanki her konu 'gel beni anla, bak ne kadar anlaşırım' diyor.. yok anacım bazılarını yüz defa da okusan anlayamıyorsun. öğretmenliğe ilk adımı attık atmasına ama hala öğrencilik psikolojisinden kurtulamadım.. videoyu çeken arkadaşların da ellerine sağlık.. şu sıralar bütün öğrenci evlerinde yaşanan makus öğrenci talihini çok iyi tiye almışlar :)

tvde ağlayayıp 2 dk sonra, 1.60 boyunda, esmer, giyimine özen gösteren eş adaylarımı bekliyorum diyenleri samimi bulmuyorum, en güzel fotoğrafını faceye koyup 'ehh işte' kıvamında yorumlar yapanları samimi bulmuyorum, erkek şoförlerin kadınlara yol verip erkeklere sıra gelince gaza basıp gidenlerini samimi bulmuyorum, hayatında bi çocuğu sevmemiş, bi yaşlıyla sohbet etmemiş insanların sosyal mesajlar vermelerini samimi bulmuyorum, elalemle güleryüzlü, içten, anlayışlı konuşup ailesine ketum davranan insanları samimi bulmuyorum, dönüp kendisine bir kere bakmadan, karşısındakini saçından, tokasına, taktığı çantanın markasına kadar eleştiren insanları da samimi bulmuyorum. ayy ben türkçe müzik dinlemem deyip, bulduğu bütün yabancı şarkıları facede paylaşıp ingi. sözler yazanları samimi bulmuyorum. ve daha aklıma gelmeyenleri de.. he bi de evine yeni koltuk alıp üstüne örtü sererek kapatan teyzeleri samimi bulmuyorum :) yukarda yazdıklarım ciddi ciddi kızdığım şeylerdi ...

Evim Sensin..   sizin eviniz kim diye bir soru sormuş Özcan Deniz afişlerde  :) önce onu söyleyin bakalım sizin eviniz kim ? Filmi izlememin tek sebebi özcan denizle fahriye evcenin gerçek hayatta da sevgili olması  ve sevgili olmalarının filme nasıl yansıdığını merak etmem.. çok fazla beklentiyle gitmemiştim zaten.. sonuç olarak filmi beğendim mi ? eh işte ! neden eh işte çünkü senaryo çok bilindik, bir kaç kez çekilmiş bir konuda ilerliyor.. hasta unutkan kadın ve çok aşık iki sevgili.. duygusal mı, evet beklemediğim kadar etkilendiğim gözlerimin dolduğu sahneler oldu.. romantik mi, evet çok romantik,zaten sevgili olduklarını bilmek ayrı tat kattı izlerken.. fahriye nasıldı :) çok güzeldi.. sanki makyaj yoktu yüzünde, doğal güzeldi, samimiydi ama bazı anlarda salak aşık modundaydı! benim için filmin süpriz sahnesi, fahriyenin annem Trabzonludur, çok da güzel türkü okurum deyip, türkan şorayın balıkçı kız filmindeki beresiyle karade...

şimdi size öyle bir öğrenci evi göstereceğim ki, 'lan bunun ki öğrenci eviyse biz nerede yaşıyorduk' diyeceksiniz ! hem de tek odalı,hem mutfakla birleşik bi de üstelik küçücük bir yer.. dekorasyondaki inceliklere, duvar diplerine, evin köşelerine bakın hele.. yalnız bu kadar düzen biraz fazla değil mi! :) ev sahibinin erkek olduğunu düşünüyorum çünkü bir kız bu kadarcık  odaya asla sığamaz :S kıyafetler, ayakkabılar, çantalar, incik boncuk derken kapıdan içeri giremezdi. ama erkeklerin de bu kadar düzenli bi evde 5 dakkadan fazla yaşayabileceğini  sanmıyorum :) uff kafam karıştı :) kim yaşıyor bilmem ama eve bayıldımmm.. dekore edenin eline gözüne dizine sağlık valla :) *fotoğraflar:  http://freshome.com/

gün içinde nerdeyse hepimizin aklından geçen cümle; 'bi kere akşam olsa da pijamalarımı giyip şöyle güzelce ayaklarımı uzatsam !' biz türklerin adetidir eskiyen , dışarda giyilemeyecek tişörtleri pijama niyetine kullanırız :) olmasın artık ! değiştirelim bu kuralı lütfen. bakın insanlar ne kadar güzel, cici mi cici şeyler tasarlıyorlar bizim için. ben hiç rastlamadım şöyle bütün aile üyelerinin akşamdan pijamalarını giyip oturduklarını :( bu yüzden yeni nesil gençler, anne baba adayları, sevgililer size sesleniyorum ! her eve her kişiye bir pijama şart :) alalım aldıralım, giyelim giydirelim lütfen.. bu arada bu görselleri oysho'dan aldım. bilenler bilir çok güzel pijamaları, kaliteli ürünleri olan biraz tuzlu bir markadır . ama sene de bir de bu paraya kıyılabilir diye düşünüyorum :)