2020

-selam, nasılsın canım bloğum yaşıyor musun?

-kıza bak, canım diyor ama seneler geçmiş buralara uğramamış! canımmış :)

-haklısın ne desen haklısın eski dostum, en azından şifreyi unutmamışım bak :)

-ee, nasıl gidiyor hayat, durdun durdun 2020 de yazmaya geldin, sen geldin ya kesin sayfa kapanır, virüsler dolar, spamlar yerim şimdi, bir iki ay daha girmeseydin şu sene bi geçseydi beya :)

-haklısın dostum ama ne malum seneyi benim sağ salim atlatacağım, dur gelmişken yazayım birşeyler..

29 yaşımın sonlarına yaklaştım, artık ağız dolusuyla Ootuz olacağım..

şöyle arkama dönüp baktığımda kendi kendime bu yaşına kadar ne yaptın Merve dediğimde derin bir nefes alıyorum..

her zaman iyi bir kız, iyi bir evlat, iyi bir öğrenci, iyi bir arkadaş olmaya çalıştım..

asla ama asla kural çiğnemeyen, insanlardan hep takdir almaya çalışan , temiz, becerikli, hamarat, çalışkan, terbiyeli, saygılı, inançlı?

hala da bunun tersi bir davranışta bulunduğumda vicdan yapıyorum..

artık bu benim!

hangi alanda olursam olayım, anneliğim, evliliğim, işim hepsinde en mükemmeli olmaya çalışmak yetişemesem de, yorulsam da, sıkılsam da bunu sürdürmek zorundayım..

bizi böyle yetiştirmişler çünkü, hamurumuzda var!

ben bu düzende yaşadığım için aksi birşey yaptığımda hemen laf yerim!

sen ne kadar fedakarlık gösterirsen göster daha fazlasını beklerler..

çünkü onları buna ben alıştırdım..

isterdim biraz daha salak olmayı, ben bilmemki , ben beceremem ki diye salağa yatmayı..

görüyorum çünkü, bez sıkmayı beceremeyen, çorba yapmayı bilmeyen de evleniyor, anne oluyor, güya ev hanımı oluyor!

bunları kapıya atmıyorlarsa ben neden kendimi bu kadar hırpalıyorum diyorum!

geçen gün bir laf ettim, kızım olursa çok yorulacak, kadının işi bitmez ona üzüleceğim, erkek işe git eve gel ohh mis iyi ki oğlum olmuş!

çünkü biliyorum kızımı da aynı kendim gibi yetiştireceğim!

2020 oğlumun ameliyatıyla başladı, coronayla devam etti..

ev hapsi en beteriydi derken eşim rahatsızlandı..

çocuğumuza birşey olmasın ona geleceğine bize gelsin mantığıyla kendimi avutuyorum..

evden çalışma, evde çocuk bakma, evde hasta eşe bakma, ev işleri yapma!

büyümek, yaş almak, hayatta level atlamak hep hep sorumluluk almak demek..

biraz yorgunum, psikolojik ve bedenen rahatlamayı ve anlaşılmayı bekliyorum..

2020 çabuk bit lütfen!