küçük hanımın güncesi..

Her ne kadar atanamasak da, çocukluktan beri öğretmenlik hayali kuran tüm arkadaşlarımın ve kendimin, bu mesleği seçmemize sebep olan canım öğretmenlerimizin güzel gününü kutlarımm.. 1. sınıfta öğretmenime verdiğim gül plastik yapma bir çiçekti çok iyi hatırlıyorum.. önemli olan niyet tabi, günün farkında olmak.. hediye olayını pek sevmem aslında, durumu olan var olamayan var.. hatırlıyorum kocaman bir buket çiçekle öğretmenine vermesi için okula gönderilen bir çocuk vardı sınıfta.. tüm sınıfça imrenmiştik ona.. bir öğretmeni gülden çok iyi notlar ve tabiki de iyi bir insan olarak mutlu edebiliriz yanılıyor muyum ? foto: pinterest

Öğretmenliği meslek olarak seçmeme sebep olan insanlar, çocukluk anılarımın en iyi hatırladığım zamanları okulumda geçmiştir.. ilk okula kayıt olduğum gün hala gözümün önünde, ilk kurdelemi aldığım gün de.. 30 kişinin içinde hep benim gözüme bakarak dersi anlattığını sandığım öğretmenlerim, ailelerimizden çok hayatımızı sizin şekillendirdiğinizin farkında mıydınız acaba.. sıralarımızdan bunu anlayabilmemiz ne kadar zor olurdu tahmin edebilirsiniz.. ki ben 2. sınıfta okulumu değiştirmek zorunda kaldığımda, evime kadar gelen, bana mektup ve şiirler yazan öğretmenimi, hala anlamaya çalışmaktayım... hangi meslekte var insan yetiştirmek,  öğretmenlikten başka hangi iş bütün meslek sahibi insanları yetiştiriyor. doktorun, mühendisin, avukatın hepsinin yetiştiricisi kim... bilmiyorum bizler görebilir miyiz ama ülkemizde hakettiği değeri inş tekrar geri kazanır bu kutsal meslek. her ne kadar önümüze türlü türlü engeller koysalar da umarım ben de sizin aranıza...